Blog o ciekawych miejscach w Polsce, gdzie warto pojechać na wakacje.

Zamek krzyżacki w Malborku to trzyczęściowa twierdza obronna. Zbudowany został w stylu gotyckim. W jego skład wchodzi zamek niski, zamek średni i zamek wysoki. Pierwotna nazwa używana przez zakon krzyżacki to Marienburg, czyli Gród Marii.

Budowa zamku w Malborku trwała od końca XIII w do połowy XV wieku. Jego powstanie ściśle wiąże się z Zakonem Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego - bardziej znanym w Polsce jako Zakon Krzyżacki. Zespół obrony Malborka został usytuowany w miejscu o szczególnych naturalnych właściwościach obronnych. Zbudowano go na północnym krańcu stosunkowo wąskiego półwyspu, otoczonego z dwóch stron rzeką Nogat oraz obszerną podmokłą doliną. Jedynie od strony południowej istniało dogodne wejście, które ograniczono budując zespół murów obronnych i fos. Tą doliną płynął dawniej niewielki ciek, czytelny jeszcze na planach z XIX wieku, odprowadzający wody z okolicznych bagien. Usypana w poprzek doliny w XII w grobla kanału Młynówki utworzyła obszerne jezioro, widoczne na najstarszych zachowanych widokach Malborka z XV w. i na planach z czasów wojen polsko-szwedzkich. Było ono dodatkowym elementem obronnym. Najwyżej wypiętrzony punkt terenowy, przypuszczalnie oddzielony naturalnymi obniżeniami od półwyspu, znajdował się w miejscu dzisiejszego Zamku Wysokiego. Tu właśnie, w 1278 roku Krzyżacy rozpoczęli wznoszenie zamku.

 

 

Po krótce opiszę historię zamku.

Zamek zaczęto budować w roku 1278 i z początku był to zamek komturski. Składał się z zamku głównego (później nazwanego Zamkiem Wysokim) i przedzamcza od strony północnej (obecnie Zamek Średni) oraz z  zamkowej wieży obronnej, która była połączona z zamkiem i zwano ją gdaniskiem. Spełniać miała rolę wieży sanitarnej oraz ostatecznego punktu obrony. Była też punktem obserwacyjnym w kierunku tworzącego się równolegle miasta Malborka. Całość otoczona murem obwodowym i fosą.

W latach 1309 - 1457 podjęto decyzję o przeniesieniu siedziby wielkiego mistrza zakonu z Wenecji do Malborka, który tym samym stał się stolicą Państwa Zakonnego. Zamek zaczęto przebudowywać oraz rozbudowywać. Dokonano rozbudowy kościoła zamkowego pw. Najświętszej Marii Panny, a na dawnym przedzamczu usytuowano rezydencję wielkich mistrzów.

W czasie wojny trzynastoletniej zamek został sprzedany w roku 1457 królowi polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi. W 1457 roku król wjechał na zamek i od tej  pory była to rezydencja królów Polski. Rezydencja króla mieściła się w Pałacu Wielkich Mistrzów.  W kolejnych latach zamek był pod rządami Prusaków. Wyburzono prawie wszystkie gotyckie sklepienia i przebudowano okna. W Pałacu Wielkich Mistrzów urządzono fabrykę tkanin i mieszkania dla robotników. Dokonano rozbiórki wielu bram i murów na budulec. Od 1882 zamek był rekonstruowany przez Conrada Steinbrechta.

W latach 30. XX wieku zamek był często wykorzystywany przez Niemców jako tło uroczystości nazistowskich. W zimie 1945 roku podczas walk o miasto z Armią Czerwoną, zamek został zamieniony w punkt oporu, co doprowadziło do wielkich zniszczeń. Walki trwały do 9 marca 1945 roku. Pod koniec lat 50. XX wieku powołano Społeczny Komitet Odbudowy Zamku. W 1997 roku zamek krzyżacki w Malborku został zapisany na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Od kilku lat, organizowane są inscenizacje zdobywania zamku malborskiego przez wojska polsko-litewskie po bitwie pod Grunwaldem.

Przez Malbork przejeżdżaliśmy w drodze powrotnej znad morza i postanowiliśmy o niego “zachaczyć”, ale ponieważ nie mieliśmy zbyt dużo czasu i była późna godzina zwiedziliśmy go tylko z zewnątrz. By dostać się na zamek trzeba najpierw przejść przez długi, wielki most, który nieco chwiał się pod naszymi nogami. Można stąd podziwiać piękne widoki na rzeką Nogat, można także przepłynąć się statkiem lub skorzystać z przybrzeżnego baru.

 

 

 

 

Przechadzając się wkoło zamku napotykaliśmy się na liczne stragany z pamiątkami, tła rycerza na koniu lub kata ścinającego głowę, przy których można było zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie. Skosztować można także miejscowych potraw oraz specjałów kuchni w okolicznych barach, kuchniach. Spacerując po przedzamczu widać wejście główne do niego prowadzące przez most.

 

 

Idąc dalej wzdłuż drogi prowadzącej wokół zamku mamy okazję na zrobienie pięknych zdjęć. Zamek otoczony jest fosą, w której woda już nie pływnie, ale po głębokości możemy sądzić, że wówczas woda sięgała wysoko. Jeśli tak jak my traficie w porę letnią, by zwiedzać zamek to krajobraz otaczający zamek jest wspaniały. Czerwona cegła zamku na tle zieleni to bardzo piękny widok. Zresztą sami zobaczcie.

 

 

 

 

Artykuł możesz skomentować tutaj na zaprzyjaźnionym Forum Turystycznym, gdzie mój blog ma swoje subforum.