Blog o ciekawych miejscach w Polsce, gdzie warto pojechać na wakacje.

Muzeum Wsi Mazowieckiej, bo tak brzmi pełna nazwa skansenu, powstało w 1971 roku i początkowo instytucja ta miała charakter oświatowo - badawczy, zajmowała się gromadzeniem dóbr kultury i sztuki ludowej.  Skansen znajduje się na ilucy Narutowicza 64, na trasie Toruń - Warszawa.  Podczas zwiedzania mamy okazję zobaczyć 11 zagród chłopskich (budynki mieszkalne, stodoły, obory, spichrze, chlewy), karczmę, która szczyci się bardzo dobrym chlebem ze smalcem; możemy też zobaczyć kaplicę oraz wiatraki. Budynki pochodzą z połowy XIX oraz początków XX wieku. W Muzeum można podziwiać bogaty świat tradycyjnej kultury ludowej.

Zwiedzanie Muzeum zaczynamy od przekroczenia młynu wodnego, a przechodząc mostkiem możemy ujrzeć płynąca pod nami rzekę Sierpienicę, która wpływa do rzeki Skrwy. Idąc dalej szlakiem zwiedzania, przy drodze możemy dostrzec małe kapliczki skrzynkowe lub słupkowe umiejscowione na drzewach. Droga prowadzi nas tuż obok Karczmy Pohulanka. Karczma ta pochodzi z miejscowości Sochocin koło Płońska i jest XVIII - wiecznym budynkiem muzealnym.  W budynku tym znajduje się sklepik z pamiątkami rękodzieła i sztuki ludowej oraz karczma, gdzie można skosztować potraw kuchni regionalnej. Każdy turysta powinien spróbować chleba  ze smalcem domowej roboty, gdyż jest on specjalnością Pohulanki.

Pohulanka swoją nazwę zawdzięcza realizacji filmu “Szwadron” w 1992 roku, kiedy to została ochrzczona tym imieniem. Grała także karczmę Jankiela w filmie “Pan Tadeusz”.

Po drugiej stronie od Karczmy znajdują się: Chałupa z Drwal, kuźnia z Żuromina oraz otoczony stawem, piękny zespół dworski. Niedaleko niego znajdują się nowe obiekty, takie jak: Oficyna Dworak będąca siedzibą dyrekcji i administracji Muzeum, budynek oświatowo - wystawienniczy z salą konferencyjną, pokojami dla gości i galerią rzeźby ludowej oraz powozownia.

 

 

Idąc dalej dróżką i podziwiając piękne zielone krajobrazy, dochodzimy do kapliczki. Kapliczka ta pochodzi z Dębska, odbywają się w niej msze święte np. w Niedzielę Palmową.

 

 

Wzdłuż drogi znajdują się wiejskie chałupy urządzone w tradyyjny sposób, pochodzące z różnych okresów czasowych. Możemy dostrzec zamożność wnętrz chałup, ich ozdoby i dekoracje, które są związane ze świętami Wielkanocy lub Bożego Narodzenia, przygotowania do świąt, ale także ślady codziennego życia.

Życie codzienne najbardziej widać w takich izbach jak:

 

 

 

 

 

 

W Skansenie w okresie letnim trwają imprezy folklorystyczne. W tym czasie promuje się życie codzienne, rzemiosło, zwyczaje ludowe związane z obrzędami, strój oraz sztukę ludową. W zagrodach prezentowane są  w realistycznych wnetrzach tradycyjne prace gospodarcze. Funkcjonują tu warsztaty rzemieślnicze takie jak: kowal, wikliniarz, tkaczka, bednarz oraz garncarz. Można także przyjrzeć się uprawom roli, które odbywały się tradycyjnymi sposobami. Największą atrakcję dla mnie, stanowi zwiedzanie wiatraka, do którego można wejść, obejrzeć go od środka oraz rozkoszować sie pięknym widokiem z góry na całą panoramę skansenu.

 

 

Dla chcących w inny sposób zwiedzić skansen, Muzeum oferuje przyjażdżki bryczką, wozem lub jazdę w siodle na koniu. W Muzeum Wsi Mazowieckiej miały miesjce różnego rodzaju audycje radiowe, programy telewizyjne oraz filmy fabularne. Na jednej z polan znajudujących się w Muzeum można także obejrzeć makietę z filmu “Ogniem i mieczem” dwór w Rozłogach. Zamieszczę tu znak, który tam prowadzi

Zwiedzanie Skansenu zajmuje jakieś 2 - 3 godziny, ale oglądając te zabytki sztuki i dawnej kultury, podziwiając widoki nie odczuwamy poczucia czasu. Mamy wrażenie jakbyśmy cofnęli się w nim, poznając życie ludzi na tych terenach.

Artykuł można skomentować tutaj na zaprzyjaźnionym Forum Turystycznym, gdzie mój blog ma swoje subforum.